Borstverkleining

Borstverkleining is een andere belangrijke methode van chirurgische correctie, die naast een esthetisch doel ook een therapeutisch doel nastreeft. Borsthypertrofie, die zeer vaak voorkomt bij oudere vrouwen en vaak bij jonge patiënten, is een ernstig probleem dat leidt tot verhoogde belasting van de wervelkolom en hypertoniciteit van de spieren, evenals het voorkomen van een actieve levensstijl en het moeilijk maken om pathologieën te diagnosticeren.

Plastische chirurgie voor borstverkleining wordt beschouwd als de moeilijkste onder de soorten mammoplastiek. Allereerst vanwege de moeilijkheden die gepaard gaan met het handhaven van een normale bloedcirculatie. Borstverkleining omvat in feite het verwijderen van overtollig vetweefsel en overtollige huid, dat wil zeggen, het combineert liposuctie en een lift.

Definitie van indicaties en voorbereiding op een operatie

Bij het bepalen van de haalbaarheid van het uitvoeren en kiezen van het type plastische chirurgie voor borstverkleining wordt rekening gehouden met:

• oorzaken van hypertrofie;
• de mate van borstvergroting;
• de aanwezigheid van mastopexie;

De oorzaak van borsthypertrofie, samen met een genetische aanleg, kan een hormonale onbalans zijn, daarom is het vóór de operatie noodzakelijk om de oorzaak te identificeren en hormonale stoornissen te corrigeren. Anders zal de borst zelfs na de operatie groter worden. Hypertrofie van de borstklieren tijdens het dragen en voeden van een kind is meestal omkeerbaar. Daarom is het de moeite waard om pas zes maanden na de volledige voltooiing van de borstvoeding te praten over het uitvoeren van mammoplastiek.

Met betrekking tot de mate van hypertrofie van de borstklier zijn er algemeen aanvaarde objectieve criteria: normaal gesproken mag het volume van één borst niet groter zijn dan 300 cm3. Bij het bepalen van de indicaties voor chirurgie wordt echter niet alleen rekening gehouden met de absolute grootte van de klier, maar ook met de relatie met de groei van de patiënt en het volume van de borst zelf.

Methoden voor plastische chirurgie en postoperatieve littekens

Het succes van de operatie wordt grotendeels bepaald door de juiste keuze van de techniek voor de uitvoering ervan, dus de belangrijkste taak van de plastisch chirurg is om te kiezen welke delen van de huid moeten worden verwijderd.

Met een kleine correctie wordt in de regel gekozen voor een techniek waarbij de boven-onder voerkleppen behouden blijven. In dit geval is de revalidatieperiode na een borstverkleining kort en zijn de littekens nauwelijks zichtbaar en bevinden ze zich alleen in het gebied rond de tepel.
Verwijdering van laterale, bovenste laterale en onderste flappen wordt gebruikt als een grotere correctie nodig is. Dit soort interventies is moeilijker en vergen daarom meer tijd voor postoperatief herstel. Het postoperatieve litteken omringt in dit geval de tepelhof en gaat naar beneden in de vorm van een omgekeerde “T”.

In ieder geval zijn postoperatieve littekens zo gelokaliseerd dat ze verborgen kunnen worden onder kleding en een badpak. De esthetiek en functionaliteit van het postoperatieve litteken wordt niet alleen bepaald door de chirurgische techniek. Veel hangt af van de naleving door de patiënt van medische aanbevelingen in de postoperatieve periode en de individuele kenmerken van het bindweefsel. Als er een neiging is om hypertrofische littekens te vormen, zijn aanvullende preventieve maatregelen nodig.

Een reductie mammoplastiek is nauwelijks een eenvoudige operatie te noemen, maar bij eenduidige indicaties is het ongetwijfeld de moeite waard om te beslissen. De gevolgen in de vorm van ziekten die niet op tijd worden gedetecteerd, houdingsstoornissen en osteochondrose van het cervicothoracale gebied kunnen immers veel ernstiger zijn.