Borstvergrotingsoperatie (mammoplastiek)

Mammoplastiek is tegenwoordig een van de meest gevraagde in plastische chirurgie. – een van de meest populaire plastische operaties in de moderne wereld. Borstvergroting wordt uitgevoerd met behulp van implantaten, die de vorm van de borst en de grootte ervan aanzienlijk kunnen veranderen en verbeteren.

Helaas kunnen moderne borstimplantaten niet altijd worden gebruikt voor borstvergroting. Bovendien moet u begrijpen dat u met mammoplastiek alleen borstvergroting kunt bereiken en ook elasticiteit kunt geven. In andere gevallen moet mammaplastiek worden gecombineerd met enkele andere plastische ingrepen.
Bij borstvergroting is het onmogelijk om de asymmetrie van de positie van de tepels te corrigeren of om een ​​lifting – aanscherping uit te voeren. In dergelijke gevallen wordt een borstvergroting uitgevoerd in combinatie met mastopexie en andere ingrepen.

Zoals u al weet, worden implantaten gebruikt voor borstvergrotingen. Momenteel zijn ze gemaakt van verschillende materialen. Maar de meest bekende siliconen implantaten.

Silicone is een organische verbinding die silicium bevat. Deze stof werd voor het eerst ontdekt door Antonio Lavoisier in 1787. Vervolgens probeerden verschillende wetenschappers het te zuiveren en in 1824 ontving Berzelius amorf gezuiverd siliconen.

Tot het midden van de vorige eeuw werd siliconen voor borstvergroting in zuivere vorm gebruikt door injectie in het borstweefsel. Dit gebruik ging gepaard met de ontwikkeling van significante granulomen, omdat de weefsels reageerden op siliconen. Pas later werd het gebruikt in de vorm van met siliconen gevulde ballonnen.

Wat zijn zoutimplantaten?

Zoutimplantaten zijn een omhulsel van synthetisch materiaal, dat gevuld is met zoutoplossing, in de vorm waarvan een steriele isotone natriumchlorideoplossing werkt.

Een belangrijk voordeel van een borstimplantaat met zoutoplossing is dat als het scheurt of lekt, het praktisch ongevaarlijk is, aangezien de inhoud zoutoplossing is. Dit type borstimplantaat werd voor het eerst ontwikkeld in Frankrijk in 1964. Tegenwoordig zijn deze implantaten gemaakt van een dikke siliconen schaal. Deze schaal wordt zacht bij kamertemperatuur. De plaatsing van een dergelijk borstimplantaat wordt uitgevoerd in een lege vorm, waardoor een zeer kleine incisie kan worden gebruikt, waarna het wordt gevuld met een zoutoplossing van natriumchloride. Na zo’n plaatsing van het implantaat blijft er een klein litteken achter.

Het is vermeldenswaard dat implantaten met zoutoplossing in de jaren 90 van de vorige eeuw in de Verenigde Staten enorm populair begonnen te worden, omdat er een aantal beperkingen werden opgelegd aan siliconenimplantaten. In andere landen hebben zoutoplossingimplantaten niet zo’n populariteit gevonden als in Amerika. Onder de tekortkomingen die de populariteit van deze implantaten hebben verminderd, kan men hun zichtbaarheid zowel visueel als bij aanraking opmerken, en bovendien lopen ze het risico op kreuken.

Daarom worden implantaten met zoutoplossing niet aanbevolen voor vrouwen met een klein volume van hun eigen borstweefsel, evenals voor vrouwen na een borstamputatie – verwijdering van de borst. Voor hen zijn siliconenimplantaten meer geschikt, waarvoor bovenstaande nadelen niet typisch zijn. Als een vrouw een grote borstmassa heeft, kan het implantaat het beste via de oksel worden geplaatst met behulp van zoutoplossingimplantaten.