Laser Skin Resurfacing

In het arsenaal van een plastisch chirurg zijn er tegenwoordig verschillende manieren om rimpels, huidonregelmatigheden, littekens en littekens en pigmentvlekken te verwijderen. Dit zijn allerlei soorten peelings met diverse chemicaliën, en microdermabrasie met speciale slijpborstels, en een laser. De laser heeft een sterke niche ingenomen op veel gebieden van de geneeskunde, waaronder plastische chirurgie en cosmetologie. Laser huidvernieuwing heeft welverdiende populariteit gewonnen onder andere methoden voor het verwijderen van rimpels en wordt beschouwd als een van de meest effectieve procedures. Het wordt zowel gebruikt om rimpels en littekens te verwijderen na acne, kleine rimpels, kraaienpootjes, enz.

Wat is laser skin resurfacing?

Laser skin resurfacing is gebaseerd op het effect van laserenergie (licht dat op een bepaalde manier gepolariseerd is) op de oppervlaktelagen van de huid. De laser brandt als het ware de oppervlaktelaag van de huid uit en egaliseert zo het oppervlak. Drie soorten laserstraling worden vaak gebruikt voor laserresurfacing: een erbiumlaser, een koolstofdioxide (CO2) laser en een laserstraling met lage intensiteit. De laser, die doordringt in de oppervlakkige lagen van de dermis, leidt tot een verhoging van de temperatuur en de verdamping van het water uit de cellen, met als resultaat dat de oude huidlagen “opgebrand” worden en de vernieuwde huid regenereert in deze plaats.

Het effect van laser skin resurfacing is niet alleen het verwijderen van oude dode huidlagen, maar gaat ook gepaard met het gladmaken van fijne rimpels en het gladmaken van diepe rimpels op het gebied van resurfacing. De laser maakt ook effectief acnelittekens en andere kleine littekens op de huid glad, die na het opduiken bijna niet meer te onderscheiden zijn.

De kooldioxidelaser heeft naast het gladmaken van rimpels en het gladmaken van littekens ook een tonisch effect op de huid, verbetert de kleur en het uiterlijk en verbetert de textuur. Een kenmerk van een laser met lage intensiteit is dat het de collageensynthese in de huid kan stimuleren, wat de eigenschappen van de huid gunstig beïnvloedt en verjongt.

Nadelen van laserresurfacing

Een van de nadelen van laserresurfacing is het feit dat het niet altijd effectief is voor diepere rimpels. In sommige gevallen kunnen meerdere sessies laser skin resurfacing nodig zijn. Onder andere laserresurfacing, hoewel geen invasieve procedure, vereist een bepaalde herstelperiode na de implementatie ervan.

Hoe werkt de laser bij de plastische chirurgie van rimpels en littekens?

Zoals u weet, zijn er in plastische chirurgie en cosmetologie twee manieren om de huid te beïnvloeden om rimpels te elimineren – dit is huidverstrakking en het polijsten ervan. De eerste methode is gebaseerd op het strekken van de huid en het wegsnijden van het overtollige, en de tweede methode is gebaseerd op het egaliseren van het oppervlak. Om het huidoppervlak glad te maken, worden zowel chemische factoren als fysieke effecten gebruikt. In tegenstelling tot microdermabrasie, bestaat laserresurfacing niet uit directe reiniging van de oppervlaktelagen van de huid – de essentie van laserresurfacing is het effect van laserenergie op de oppervlaktelagen. Tegelijkertijd heeft de laser in de diepte van de rimpel een stimulerend effect op de groei van collageenvezels, die zelf de rimpelholte zullen vullen terwijl ze worden gesynthetiseerd. Dat wil zeggen, zoals u kunt zien, heeft de laser een dubbel effect, wat een belangrijk kenmerk is van laserresurfacing.

Een kenmerk van de zogenaamde. laserstraling met lage intensiteit (N-Lite-laser) is dat het, net als andere soorten lasers, niet zo’n effect heeft op de oppervlaktelagen van de huid, dat wil zeggen, het polijst het niet in de ware zin van het woord . Maar het effect is dat het de synthese van collageen in de diepten van de huid stimuleert, wat leidt tot een natuurlijke verzachting en vernieuwing van de huid. Bovendien is een belangrijk voordeel van een dergelijke lasertherapie dat deze volledig pijnloos is, geen anesthesie en een herstelperiode vereist en bijgevolg geen risico op typische complicaties heeft.